CARVALHO CALERO NO CLUB DE POESÍA

O máis íntimo da miña personalidade está reflexado na poesía

Creio que, efectivamente, o mais íntimo da miña personalidade está reflexado na poesia

Conversas en Compostela con Carballo Calero . M.A. Fernán Vello/ F. Pillado Mayor.

E desde ben neno Ricardo Carvalho Calero xa escribía poemas, mais tamén pequenas pezas dramáticas, zarzuelas e óperas.

Non amo moito a poesía . Amo-a
como o retrato dunha muller querida
cando non tenho a muller pe de min .
Se tivese a muller
esqueceria o retrato.

Poesía retrato
¿de qué ? ¿Felicidade,
Deus, vida, ben, sosego ?

Mais o pobre que sonha coa riqueza
¿cómo non amará un pouco
os contos de tesouros ?

Do volume Pretérito imperfeito
no libro Aneis de agua, 1961

O tamén profesor ferrolán e escritor Henrique Dacosta, en Carvalho Calero. Vida e obra dun ser polifacético, cóntanos que “o Carvalho poeta era capaz de ser implacábel consigo mesmo como creador artístico. E mentres que no seu papel de crítico literario sempre chegou a atixir un enorme grao de benevolencia cos autores obxecto do seu estudo, contrariamente a isto, a exixencia que se autoimpuña co que lle era propio resultaba dunha enorme severidade.”

A maior parte desta poesia
é hipocrisia.
Nom quer nada dizer e nada di.
Se algo quiger dizer, algo diria.
Quer somente fingir que nom fingia
oferecendo enganos para ti,
que finges crer que é verdade
a mensagem que te envia,
e finges que tés saudade
da saudade que exprimia
alguém que nom a sentia,
mas que se enganava assi,
cúmplice da tua porfia
de enganar a ti e a si.
A ti fingindo entender.
A si fingindo saber
o que queria dizer,
ainda que nom o sabes;
pretendendo ter as chaves
para abrir
o que nunca se fechou,
porque nunca tivo portas,
e aquelas palavras mortas
ajuntavam-se ao achou,
nom por santa inspiraçom,
nem por subconsciente graça:
por rotineira trapaça
e vazia pretensom.
Assi, é feita desta arte,
com notória hipocrisia,
a maior parte
desta poesia.

(Reticências, 1990)

Acaso non vos lembran os versos de Pessoa que xa vimos no club “O poeta é um fingidor“?

VERDADEIRO POETA FOI. NOM ESCREVEU
para os poetas. Cantou
para os homes. Aqueles,
monstruosamente desumanos,
nom o admitirom nos seus coros,
porque desentoava
a sua clara voz
da balbúrdia a maotenta
que eles obscuramente articulavam.
A poesía é demasiado séria
para que se administre
tecnocraticamente.
Mas eles nom pensavam assi. Criam
num corporativismo autoritário.
Quanto aos homes, nom lêem
as revistas, os livros de poesía.
Mais ouvirom alguns
aquela voz, e crerom
que era a sua própria:
assi que lhe prestarom atençom,
porque nada interessa tanto a um
como um mesmo. E ficarom admirados
do bem que se exprimiam.
Este foi o destino do poeta
verdadeiro. Os seus colegas
o seu nome apagarom
no escalafom que editam
profissionalmente. El nom estava sindicado.
Os homes que o escuitarom
e crerom escuitar-se,
tamem nom conhecerom o seu nome,
naturalmente, o nome del.
Excomungado, anonimo,
viveu, morreu. Já somente eu o lembro.
Poeta verdadeiro.

(Reticências, 1990)

E para rematar gozade co poema “Maria silêncio” musicado por A Minha Embala e gañador do concurso Musicando Carvalho Calero, organizado pola Associaçom Galega da Língua (AGAL) e Komunikando.

NAI

POEMA NAI XOHANA TORRES IMG_4008

No día de hoxe, deixámosvos estes versos de Xohana Torres,  poeta pertencente á Xeración das Festas Minervais, neste mes de maio en que homenaxearemos tamén o seu profesor Carvalho Calero, da Xeración do 36. Ambos teñen como “enlace” común a Luz Pozo Garza que recentemente nos deixou.

Gozade tamén das palabras de Xohana na voz de Guadi Gallego, que as musicou.

Para todas as nais que están… e para as que sempre nos estarán a mirar.

A LIBERDADE É UNHA LIBRARÍA

CAPA LIBRO JOAN MARGARIT

O Club de poesía recoñecerá o nome deste autor. O curso pasado, o profesor Emilio de Lingua Castelá, seleccionara para nós uns poemas del. 

O instituto Cervantes elixiu este verso de Joan Margarit, “La libertad es una librería”, para emmarcar a semana cervantina que culminará o Día do libro. Se entrades virtualmente na Caixa das Letras do instituto Cervantes veredes o legado que este autor depositou na súa, a 1019 (unha vez dentro, no segundo paso que dades, na parede da esquerda, teredes que cear para localizala, a primeira caixa dourada que está pegada ás sete en vertical é a do último premio Cervantes).

_joanmargarit_071e2289Do mesmo xeito que esas caixas gardan o legado de persoeiros das letras, do cine, da arte, da música, da danza, do teatro ou da ciencia, nas librarías gárdase a liberdade, tan preciada neste único día en que vivimos, como ben di o voso profesor de Filosofía Lalo.

E mentres non abran as nosas librarías de barrio para achegármonos aos novos títulos e levalos para ler, aquí tedes algunhas recomendacións, a modo de boletín de abril, de editoriais e librarías virtuais que xenerosamente nos deixan adentrarnos no seu espazo para sermos libres.

GaliciaLe. Plataforma do libro electrónico da biblioteca públicas galegas onde atoparás obras en formato dixital de temáticas diversas (ficción, informática, historia, lecer etc.) . Permite rexistrarse sen carné da biblioteca durante o estado de alarma polo COVID-19

Biblioteca virtual Miguel de Cervantes. Acceso de balde aos títulos da biblioteca virtual, nos seus portais de literatura española, americana, letras galegas…

Biblioteca Virtual da Real Academia Galega. Biblioteca da R.G dedicada a autoras e autores galegos.

Proyecto Gutenberg. Permite o acceso á máis de 40.000 títulos de libros de dominio público libres de dereitos.

Bivir: Biblioteca Virtual da Literatura Universal en Galego. Biblioteca sobre literatura universal en galego impulsada pola Asociación de Tradutores Galegos ( ATG).

Páxina Lg-3 de culturagalega.gal do Consello da Cultura Galega. Con 72 títutlos á vosa disposición.

Biblioteca nacional. Ten un portal libre e gratuito dos documentos dixitalizados da biblioteca.

As bibliotecas municipais da Coruña tamén nos informan de como usar a biblioteca do barrio desde a casa.

Libro Total: literatura clásica e non tan clásica en formato dixital. Inclúe audio-libros, guías de lectura, comentarios, fotografías….

Bubok. É unha web onde os autores poden autopublicar o seu libro e polo a disposición dos lectores. Algúns son gratuítos. Conta con títulos en galego.

Feedbooks. No apartado de Dominio público ofrece libros libres de dereitos e orixinais gratuítos.

A través do cancelo #keepreadingencasa o Grupo Planeta pon á nosa disposición actividades e recursos: directos, recitais,consellos, lecturas, fragmentos, poesía, láminas, xogos, etc.

Roca Editorial ofrece un extenso listado de libros electrónicos gratis para ler na casa mientras dure a corentena.

E se aínda tedes alma de nena e de neno, ou para os fedelliños da casa non deixedes de visitar: 

BAÍA EDICIÓNS: acceso gratuíto a contos por idades.

KALANDRAKA TV: un conto contado cada día (hainos en castelán e en galego).

CONSORCIO EDITORIAL: permite o acceso libre á lectura de varios exemplares do seu cómic O Papagaio.

BRUÑO: acceso gratuíto a varios libros.

XERAIS: acceso gratuíto a varios contos de distinto nivel.

PANDEMIA DE CONTOS: vídeo-contos para diferentes idades (infantil, familiar e adulto) do colectivo NOGA, narración oral galega.

CONTOS PARA DESPOIS DAS OITO E VINTE: relatos infantís lidos polo colectivo Biblos Clube de Lectura. Biblos Clube de Lectura propón a lectura dun conto despois de rematar cos aplausos a todas as persoas que están axudando de maneira máis directa neste momento de coronavirus. Como os aplausos son ás oito, ofrécennos “contos para despois das oito e vinte” para que nos dea tempo a ter rematado de aplaudir, lavar as mans e sentar a escoitar unha historia para despois cearmos con tranquilidade.

Dámoslles as grazas e o noso aplauso a todas estas iniciativas, aos libreiros e ás libreiras,  por achegárnos a liberdade. E que mellor música de fondo que estoutra liberdade de Aute

 

 

CELEBRANDO O DÍA DO AMOR

Este venres 14 de febreiro, sen dúbida, as feromonas do amor da biblioteca chegaron aos vosos sentidos.

Fixádevos:

DEFINICIÓN DO DICIONARIO DA REAL ACADEMIA ESPAÑOLA DA LINGUA.

amor

Del lat. amor, -ōris.

1. m. Sentimiento intenso del ser humano que, partiendo  de su propia insuficiencia, necesita y busca el encuentro y unión con otro ser. E así é como vos fostes encontrar na poesía. Unístesvos coas autoras e autores da lírica galega e completastes as súas estrofas para compartilas connosco. A fusión do chocolate e os versos nas “chocosías” preparadas polos integrantes do club de poesía.

O pase de diapositivas require JavaScript.

2. m. Sentimiento hacia otra persona que naturalmente nos atrae y que, procurando reciprocidad en el deseo de unión, nos completa, alegra y da energía  para convivir, comunicarnos y crear. De seguro que algo así senten autoras como Andrea Maceiras no seu proceso de creación. O Club de lectura de 1º e 2º da ESO tivo o venres a última sesión de Conta nove estrelas e mandáronlle unha mensaxe á súa autora, Andrea. Fixádevos que lles contestou ela:

 

 

3. m. Sentimiento de afecto, inclinación y entrega a  alguien o algo. E aquí vedes a Pablo, o noso experto en origami, cedendo o seu tempo xenerosamente nos dous recreos e aprendéndovos a crear os vosos propios marcadores de páxinas para agasallar a quen vós prefirades; compartindo incluso o espazo co club de lectura. Que meirande mostra de amor hai que a de darse aos demais?

 

Graciñas a todas e a todos pola vosa participación, pola vosa complicidade, pola vosa entrega.

 

CLUB DE POESÍA

Achegándonos ao 14 de febreiro, no club de poesía preguntámomos: “Contigo pan e cebola?”

Comezamos lendo versos clásicos latinos que xa pregoaban a vitoria do amor fronte ás riquezas. Logo veu o deserto de Jacques Prévert convertido en paraíso só pola presenza da amada: “Nous vivions d’amour er d’eau fraîche”. Seguimos con Sabina: “Eva tomando el sol / bendito descontrol, / besos cebolla y pan… ¿Qué más quieres Adán?”  E se falamos de cebolas, como non, houbo un espazo para Miguel Hernández e as cebolas máis tenras da literatura española das súas Nanas de la cebollaTocou a sirena cando as cebolas de Marta Dacosta nos producían nostalxia. Para o vindeiro xoves, véspera do día do amor, fundiremos versos amorosos con chocolate. Habédelos degustar o venres.

O pase de diapositivas require JavaScript.

DÍA DA PAZ 2020, MALIA TODO!

Malia termos un día chuviñoso, malia organizarmos o acto só un día antes, malia non termos a pantalla de vídeo montada, malia a existencia de voces que din: “para que celebrar a paz cando non a temos?”…,

malia todo…,

as nubes deixaron paso ás raiolas de sol reconfortantes;

malia todo…

nun día fostes quen de atopar esa camisola branca no fondo do armario e situarvos na liña de xiz que previamente axudara a pintar a rapazada do Raquel Camacho para que vós formarades o símbolo humano da paz;

malia todo…

o vicedirector non dubidou en enchufar o seu móbil aos altofalantes para que desde o fondo do patio se escoitase a canción de Antonio Flores mesturada coas vosas voces, acalando esoutras que dicían: “para que celebrar a paz…? E xunto coa pomba que o ano pasado fixerades coa profesora Milagros e que voluntariamente fostes montando, cos caligramas poéticos que fostes colgando na corticeira da entrada e mais coa pancarta que este ano creou o alumnado de 1º da ESO coa profesora Laura Velasco para lervar o vindeiro luns na Cadea humana pola paz e a nonviolencia… conseguistes transmitirnos a vosa xenerosidade, colaboración, ledicia, as vosas ganas de facer e seguir adiante. Sen dúbida, pasos esenciais para a construción da PAZ.

RICARDO SEIXO NO CLUB DE POESÍA

Na anterior sesión do Club de Poesía fostes por un momento poetas. Liades versos e, segundo o voso criterio, puxésteslles un título ás composicións. Pois ben, hoxe tivesmos connosco o autor deses poemas, Ricardo Seixo, mestre xubilado (máis activo ca nunca), ex-membro da directiva da Asociación Veciñal “AGRA” desde onde organiza obradoiros, encontros, actos relacionados coa poesía e coa música.

Home xeneroso. Diso dan boa conta quen recibiu de agasallo

un dos seus libros.

A sesión sóubonos a pouco e para a vindeira reunión volverá e compartiremos lecturas e experiencias con el.

Deixámosvos coas imaxes deste día e vémonos para o 7 de novembro.

CLUB DE POESÍA

Comezamos unha vez máis o Club de Poesía con poemas dunha persoa moi achegada ao barrio. Nesta primeira sesión non desvelamos o nome. Lemos os poemas e, entre o remexido que fixemos cos títulos de todos, a rapazada foi elexindo o que consideraba que lle acaía mellor. Sen pretendelo e, con todo o noso respecto á persoa autora real das poesías, convertémonos en (re)creadoras e (re)creadores de poemas.

O vindeiro xoves 25 remataremos con esta actividade. Haberá sorpresas. Non faltedes.

Club de Poesía con Diego Taboada

Hoxe despedímonos no Club de Poesía cos versos do noso compañeiro de EF e director Diego Taboada Lesta. 

Falounos da importancia de saber mirar e atopar a poesía nos elementos máis cotiáns e amosounos unha edición única de Poemario, que  recolle os  poemas que lle escribiu á súa muller.

Un agasallo moi especial!